خود نه به اعتبار چيزى زايد بر آنها به نام وجود و با صفات و اسماء خدا مثل بديع و مبدع ، قابل تطبيق نيست و شناخت فلسفى و مكتب افلاطون و ارسطو و فارابى و اتباع فلاسفه به اصطلاح الهى از خدا با آن همه اختلافات و اقوال مشتته با شناخت مكتب پيغمبران و راهنمايىهاى ساده قرآن مجيد ، در يك خط نيست . و آن دسته از فلاسفه كه در مسلمين خصوص در بين شيعيان و اهل معرفت و شناخت به مكتب اهل بيت - عليه السلام - پيدا شده و عقايد سالم و پاك و معارف اين مكتب را تشريح نموده‌اند هرچه دارند از اقتباس از انوار وحى قرآن و رسالت محمدى - صلّى اللَّه عليه و آله وسلّم - و هدايتهاى ائمه طاهرين - عليهم‌السلام - بوده است . و گرنه اكتفا به آن اصطلاحات و آن مطالب ، بدون اعتماد به وحى با خطر گمراهيهاى بزرگ مواجه و روبروست و مسئول آن خود فردى است كه به گفته‌هاى آنها اعتماد كرده و سير و سلوك و تحقيق و تدريس و تدرس خود را بر اساس مكتبها و اصطلاحات مخترعه‌اى كه از زبان وحى گرفته نشده باشد ، قرار مىدهد . و همچنين آنان كه در ترويج اين مكتبها از عصر مأمون تا حل در بين مسلمين نقش داشته و به آن با نظر اعجاب و اهميّت مىنگرند و شناخت اصحاب ائمه - عليهم‌السلام - و محدثين و روّات علوم آنها را تعظيم و ترويج نمىنمايند و نصوص را بر خلاف ظواهر عرفى آن تأويل مىكنند مسؤولند به طورى كه بيم آن مىرود